Σταδιακή η αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού

Την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού σε δύο χρονικά και ποσοτικά στάδια, τα οποία θα απέχουν τουλάχιστον ένα έτος μεταξύ τους, κατά το πρότυπο των τελευταίων σχετικών Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων (ΕΓΣΣΕ 2008: 680,59 €, ΕΓΣΣΕ 2010: 751,39 €), πρότεινε ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Βασίλης Κορκίδης στον Υπουργός Εργασίας Π. Σκουρλέτη.

Συμφώνησε δε με τον υπουργό για τη διαδικασία της προσαρμογής, θεωρώντας ότι μια άμεση μεταβολή αύξησης των μισθών κατά 25%, μπορεί να προκαλέσει κραδασμούς στην αγορά, το οποίο μπορεί και πρέπει να αποφευχθεί, ώστε να μην υπάρξει καμία αφορμή για αύξηση της ανεργίας.

Στην ίδια κατεύθυνση, υποστηρικτικά της αποκατάστασης του κατώτατου μισθού σε αξιοπρεπή επίπεδα, η ΕΣΕΕ πρότεινε αφού κοστολογηθούν προσεκτικά παράλληλα να υιοθετηθούν:

• η επαναφορά της επεκτασιμότητας και μετενέργειας της ΕΓΣΣΕ αλλά και των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, προς αποφυγή αθέμιτου ανταγωνισμού και ελαστικών μορφών απασχόλησης.

• η προσωρινή συνέχιση της αποσύνδεσης («πάγωμα») των 3ετιών από την διαδικασία αύξησης του μισθού άνω των 751 ευρώ, τουλάχιστον για ένα ικανό χρονικό διάστημα προσαρμογής των επιχειρήσεων στα νέα οικονομικά δεδομένα.

• να επανεξεταστεί η πρόταση των εργοδοτών για τη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών δώδεκα μηνών, αντί για δεκατέσσερις που καταβάλλουν σήμερα εργοδότες και εργαζόμενοι για επιδόματα και δώρα.

• η επιδότηση της εργασίας αντί της ανεργίας με το επίδομα των 360 ευρώ να έχει συνδικαιούχους εργοδότη και εργαζόμενο για κάθε νέα θέση εργασίας. Σημειωτέον ότι ένα επίδομα ανεργίας, μπορεί να επιδοτήσει δύο θέσεις εργασίας, χωρίς καμία επιβάρυνση για την επιχείρηση.

• να εφαρμοστεί μία σειρά φορολογικών κινήτρων για τις επιχειρήσεις που διατηρούν και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, καθώς και για τους συνεπείς εργοδότες.

• η εξέταση περαιτέρω μείωσης του μη μισθολογικού κόστους (εργοδοτικών εισφορών), ώστε να αντισταθμιστεί μέρος της επιβάρυνσης της επιχείρησης. Υπενθυμίζεται ότι το εργοδοτικό μη μισθολογικό κόστος έχει μειωθεί, ανά βήματα, από 28,56% τον Αύγουστο του 2011 στο 24,56% τον Ιούλιο του 2014.

Η ΕΣΕΕ δεν αντιμετώπισε ποτέ φοβικά την αύξηση του κατώτατου μισθού, σε 137.000 εργαζόμενους, αφού η εν λόγω κίνηση, θα ενισχύσει την κατανάλωση, θα αυξήσει τον τζίρο των επιχειρήσεων και θα επιταχύνει την αύξηση της απασχόλησης, η οποία είναι και το ζητούμενο σήμερα. Αναλυτικότερα:

• Η σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ (μεικτά) θα αναθερμάνει την οικονομία.

• Η ενίσχυση του κατώτατου μισθού συνεπάγεται υψηλότερη καταναλωτική ζήτηση, παράμετρος η οποία θα μπορούσε να αναχαιτίσει τις επί σχεδόν δύο έτη οξείες αποπληθωριστικές πιέσεις.

• Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα προκαλούσε τόνωση της ζήτησης και του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων στην αγορά, ενώ ταυτόχρονα θα εισέρεαν επιπλέον έσοδα στα δημόσια ταμεία, από τον ΦΠΑ.

• Οι ΜμΕ του εμπορίου αναγνωρίζουν εμπράκτως πως η «ανακύκλωση» του χρήματος εντός της ελληνικής αγοράς βοηθάει πρωτίστως την ελληνική οικονομία.

• Η επιβάρυνση των εργοδοτών από την αύξηση του κατώτατου μισθού, θα μπορούσε να αντισταθμιστεί εν μέρει μεσοπρόθεσμα τόσο από την επιδότηση της εργασίας, όσο και από την ενίσχυση του κύκλου εργασιών.

Τέλος, στο πλαίσιο της συνάντησης με τον Υπουργό Εργασίας κ. Π. Σκουρλέτη, η ΕΣΕΕ διατύπωσε ότι για την αναζήτηση των ιδανικών ισορροπιών στην αγορά, δεν θα πρέπει να αναζητούνται μόνο νομοθετικές λύσεις, αλλά θα πρέπει να προκύψει μία «ολική επαναφορά» της αρμοδιότητας των κοινωνικών εταίρων να συναποφασίζουν, όπως έκαναν όλα αυτά τα χρόνια, τις κατώτατες αμοιβές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, μέσω των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Κατά συνέπεια, θα πρέπει άμεσα να αποκατασταθεί το κύρος και η γενική ισχύς της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, η οποία «αποκαθηλώθηκε» με το δεύτερο μεσοπρόθεσμο (άρθρο Πρώτο, παράγραφος 1 ν. 4093/2012), κατά το οποίο ο κατώτατος μισθός ορίζεται πλέον από το κράτος. Σε κάθε περίπτωση, μετά την ολοκλήρωση της δύσκολης διαπραγμάτευσης, η ΕΣΕΕ δήλωσε έτοιμη να συζητήσει τις λεπτομέρειες των προτάσεών της, έχοντας τη πεποίθηση, ότι ο Υπουργός είναι απόλυτα θετικός στον κοινωνικό διάλογο και στην ελεύθερη διαπραγμάτευση μεταξύ των θεσμοθετημένων κοινωνικών εταίρων εργοδοτών και εργαζομένων.