ΓΣΕΕ:4 διαπραγματευτικοί Πυλώνες

Στους 4 διαπραγματευτικούς Πυλώνες που συνθέτουν την πρόταση της Γενικής Συνομοσπονδίας για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας από την κρίση βραχυπρόθεσμα, αναφέρθηκε στην ομιλία του ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος.

Κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην γενική συνέλευση της Τράπεζας της Ελλάδος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ανέφερε μεταξύ άλλων τις επιφυλάξεις του για το κατά πόσο η χώρα μας θα βγει από την κρίση, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι «είναι αμφισβητήσιμο το εάν η συμφωνία επέκτασης του Προγράμματος Προσαρμογής δίνει ανάσα στους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τις κοινωνικές ομάδες που ζουν στην απόλυτη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό. Δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι ως προς αυτό, και εκτιμούμε ότι η μείωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων θα είναι για ακόμη μια φορά η κύρια μεταβλητή της αξιολόγησης του επεκτεινόμενου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής από τους θεσμούς πλέον της Τρόικας.»

Οι τέσσερις πυλώνες

          Ο πρώτος Πυλώνας  αφορά μια εναλλακτική στρατηγική διαχείρισης της βιωσιμότητας του χρέους. Ειδικότερα τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε συστηματικά προτείνει τον επανασχεδιασμό της χρηματοδότησης των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας βάσει του άξονα «βιώσιμο πρωτογενές πλεόνασμα – βιώσιμο χρέος».

       Η βιωσιμότητα του πρωτογενούς πλεονάσματος διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους, συμβάλλοντας στην ανάκτηση της φερεγγυότητας και της αξιοπιστίας του ελληνικού κράτους, με θετικές συνέπειες στο κόστος και στην αναχρηματοδότηση του ληξιπρόθεσμου χρέους από τις αγορές. Η πρότασή μας είναι το ποσοστό αποπληρωμής των τόκων, δηλαδή αν είναι ίσο ή μικρότερο του πρωτογενούς πλεονάσματος να εξαρτηθεί από το βαθμό υποστήριξης των εταίρων της χώρας στο δεύτερο και τρίτο Πυλώνα που θα σας αναπτύξω στη συνέχεια.

       Η αξιοπιστία αυτής της εναλλακτικής στρατηγικής διαχείρισης του κρίσης εξαρτάται από το μάκρο-ρεαλισμό της ως προς τη δυνατότητα της οικονομίας να κινηθεί βραχυπρόθεσμα σε καθεστώς αναπτυξιακών πρωτογενών πλεονασμάτων με κοινωνική συνοχή. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ενεργοποίηση μηχανισμών στήριξης και επέκτασης της απασχόλησης και των επενδύσεων, της δίκαιης και αναπτυξιακής μεταρρύθμισης του φορολογικού συστήματος, της παραγωγικής αναδιάρθρωσης των δημόσιων δαπανών και της ουσιαστικής αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής.

          Ο δεύτερος Πυλώνας της πρότασής μας είναι η «Ρήτρα Επανεπένδυσης των τόκων» Η «ρήτρα επανεπένδυσης» προτείνει το μετασχηματισμό των τόκων επί του δημόσιου χρέους προς τον επίσημο τομέα σε εγχώριες επενδυτικές συμμετοχές κεφαλαίου. Συνεπώς, η εγχώρια οικονομία δεν επιβαρύνεται από το υφιστάμενο δημόσιο χρέος. Επίσης δεν υπάρχει αρνητικό αποτέλεσμα στον κρατικό προϋπολογισμό των εταίρων καθότι οι εισρέοντες τόκοι εκρέουν ως δημόσια επένδυση στο εξωτερικό συμβάλλοντας και στην εξισορρόπηση των εξωτερικών ισοζυγίων.

       Η ρήτρα επεναεπένδυσης των τόκων θα μπορούσε να αφορά μόνο τις χώρες της Ευρωζώνης με υψηλή πιστοληπτική ικανότητα. Με αυτήν την ρύθμιση περιορίζεται το έτσι και αλλιώς μικρό πολιτικό ρίσκο ως προς την αποδοχή αυτής της πρότασης, καθότι οι αναμενόμενες επενδυτικές αποδόσεις θα είναι σαφώς μεγαλύτερες από το τρέχον πολύ μικρό επιτόκιο των δανειοδοτήσεών τους προς την Ελλάδα

          Ο τρίτος Πυλώνας είναι η Θεσμοθέτηση Προγραμμάτων Εγγυημένης Απασχόλησης. Ο θεσμός της εγγυημένης απασχόλησης έχει πολύ σημαντικές δημοσιονομικές και μακροοικονομκές επιδράσεις. Συμβάλλει άμεσα:

       στην αύξηση της απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής σταθερότητας,

       στην ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος,

       στην ενίσχυση της μακροοικονομικής σταθερότητας με την άμεση ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης και την πολλαπλασιαστική αύξηση του ΑΕΠ,

       στη δημιουργία βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων μέσω της αύξησης του απασχόληση και του ΑΕΠ.

          Ο τέταρτος Πυλώνας της πρότασής μας είναι η επαναρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Ο δημόσιος διάλογος έχει δώσει έμφαση στον κατώτατο μισθό. Συμφωνούμε ότι η επαναφορά του κατώτατου μισθού στο προ της κρίσης επίπεδό του είναι μείζονος σημασίας. Ωστόσο, η επίδραση του κατώτατου μισθού στη διάρθρωση των μισθών και στην εγχώρια ζήτηση εξαρτάται από τη θεμελίωση του εργατικού δίκαιου και την επαναρύθμιση της αγοράς εργασίας στους τομείς:     

-        της κατανομής του χρόνου εργασίας

-        του περιορισμού των άτυπων συμβάσεων εργασίας και των απολύσεων

-        της ενίσχυσης του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων.